Jesaja 38

De preek samengevat

De uitdrukking 'het leven gaat door' wordt vaak gebruikt als troost na een ingrijpend verlies. Maar eigenlijk is het een beetje een dooddoener; het maakt het verdriet immers niet ongedaan en degene die rouwt, wéét echt wel dat het leven doortikt. Toch krijgt deze uitdrukking een totaal andere lading als we kijken naar hoe God koning Hiskia te hulp kwam. In plaats van een loze kreet, wordt 'het leven gaat door' bij God een krachtige belofte van overwinning op de dood. Al aan het begin van de dienst, in de groet en de gezongen lofprijzing, werd Gods verlossende kracht en onze diepe afhankelijkheid van Hem beleden.

Ook beaamden we ons gedeelde geloof muzikaal in verbondenheid met de wereldwijde kerk.

De dominee deelde de preek verder op in drie heldere stappen: "God, hoor mij", "God, red mij", en "God, u loof ik".

In de eerste stap, "God, hoor mij", stonden we stil bij koning Hiskia. Hij was een jonge koning die, in tegenstelling tot zijn afgodische vader, de tempel reinigde en met hart en ziel voor God leefde.

Zijn roerige politieke en gelovige geschiedenis is uitgebreid terug te lezen in de historische boeken van het Oude Testament.

Daarnaast schetst het boek Jesaja hoe het hele volk Juda in die dagen balanceerde op de rand van de afgrond, bedreigd door het machtige Assyrië en een naderende ballingschap omdat ze weigerden Zich door God te laten redden.

Midden in deze politieke spanning en in de bloei van zijn leven kreeg Hiskia van de profeet Jesaja te horen dat hij ongeneeslijk ziek was en zijn testament moest opmaken omdat hij zou sterven.

Hiskia draaide zich naar de muur, huilde bitter en bad of God wilde denken aan zijn trouw en volkomen hart.

Dat was geen arrogante claim op een perfect leven, maar de uiting van diepe verbijstering. In het Oude Testament werd zegen immers vaak direct gekoppeld aan een trouw leven met God. Hoewel we van gelovigen zoals Job weten dat dit in onze gebroken wereld soms compleet andersom en pijnlijk onbegrijpelijk werkt, voelde Hiskia de naderende dood als een enorme, ontijdige dreiging.

Hiskia omschreef treffend hoe zijn leven als de tent van een herder werd afgebroken en werd opgerold door een wever. Zijn grootste afkeer was dat de dood volkomen zinloos leek; in het doderijk kon hij de Here immers niet meer ontmoeten of loven.

Dan volgt "God, red mij". God liet Zijn belofte van eeuwig leven niet varen en verhoorde het wanhopige gebed van Hiskia. Hij gaf de koning vijftien jaar extra leven en beloofde meteen ook Jeruzalem te beschermen tegen de Assyrische koning, die Hem bespot had. Hiskia had in zijn nood gebeden: "Wees u mijn borg," ofwel "Sta in mijn nood voor mij in."

Dat is een adembenemend verzoek: vragen of de Schepper van hemel en aarde Zich persoonlijk als onderpand voor jouw welzijn wil inzetten. En God deed het. In één vloeiende beweging schonk Hij genezing, haalde Hij Zijn kind weg van de ontbinding van het graf én vergaf Hij Hiskia's zonden, door ze "achter Zijn rug te werpen".

Dit drieluik van vergeving, genezing en redding weerklinkt ook in de bekende psalm die het genezen van kwalen en het redden van het graf bezingt.

Wat Hiskia meemaakte was een machtig wonder, maar het was natuurlijk slechts uitstel; na vijftien jaar stierf hij alsnog. Toch bracht die extra tijd eeuwige hoop voor de wereld. In die extra jaren werd namelijk zijn zoon Manasse geboren, en via die specifieke koninklijke lijn kwam uiteindelijk Jezus Christus ter wereld. Waar Hiskia tijdelijke redding kreeg, trok Jezus álle wonden en zonden definitief naar Zich toe. Hij overleefde de dood. Door Jezus is het graf ontwapend en mogen we de belofte vasthouden dat we van de dood zijn overgegaan naar het eeuwige leven.

Hij is immers Zelf de opstanding en het leven.

Tot slot de stap "God, u loof ik". Toen Hiskia genas, lachte het leven hem weer toe en nam hij zich voor om al de dagen van zijn leven de snaren te laten klinken in het huis van de Here.

Natuurlijk leven wij nu nog in een gebroken wereld. We horen, net als toen het bloed van Abel van de aarde schreeuwde, nog steeds de roep om recht in alle brute oorlogen en actuele conflicten om ons heen.

Verdriet is een harde realiteit, net als het feit dat we ons eigen leven niet zeker zijn, zoals we voorafgaand aan de lezing in alle kwetsbaarheid zongen.

Maar dankzij het werk van de Heilige Geest is voor gelovigen het állerergste daadwerkelijk achter de rug. God heeft de dreiging van de dood gekeerd. Wij worden nu uitgenodigd om ons doorgaande leven doelbewust te vullen met Zijn lof. De dood heeft niet het laatste woord; in Christus gaat het leven onherroepelijk door.

Kernpunten

• De uitdrukking 'het leven gaat door' schiet vaak tekort. In de rouw klinkt het als een dooddoener, tenzij je het bekijkt vanuit Gods perspectief, waarin het leven écht door de dood heen breekt.
• God is een God die hoort. Zelfs als je leven onverwacht overhoop wordt gehaald, zoals Hiskia op zijn 39e te horen kreeg, mag je al je klachten, angsten en verdriet eerlijk bij God neerleggen.
• Redding, genezing en vergeving gaan bij God samen. Als God redt van het graf, neemt Hij in één beweging ook de zonde weg die ons in de eerste plaats in de macht van de dood bracht.
• God staat voor ons borg. Hiskia bad of God zich voor hem garant wilde stellen in zijn nood; precies dat heeft Jezus voor ons allemaal gedaan aan het kruis.
• Hiskia's genezing was tijdelijk, Jezus' redding is eeuwig. Via het nageslacht van Hiskia kwam Christus naar deze aarde, Die niet voor 15 jaar extra leven zorgt, maar voor eindeloos en onbreekbaar leven.
• Nieuw leven leidt tot lofprijzing. Wie door God bevrijd is van de definitieve doodsklap, wordt geroepen om zijn of haar verdere leven actief te vullen met dankbaarheid.

Wat kun je ermee?

• Wees eerlijk in je gebed als het leven tegenzit. Je hoeft je verbijstering, je angst voor het einde of je onbegrip over ziekte niet te verbloemen; Hiskia huilde bitter en keerde zijn gezicht naar de muur, en God zag hem.
• Vraag of God jouw 'borg' wil zijn. Net als Hiskia mag je God in jouw specifieke nood vragen om het persoonlijk voor jou op te nemen en Zich voor jou garant te stellen.
• Kijk verder dan het 'hier en nu'. Als mensen zeggen "het leven gaat door", bedenk dan dat dit voor jou als christen betekent dat je leven met God door de grens van het sterven heen reikt.
• Vul je dagen met doelbewuste lofprijzing. Als je beseft waarvan God je gered heeft (wonden, zonden, het graf), laat dat dan de brandstof zijn voor hoe je Hem dankt en dient in je alledaagse keuzes en agenda.

Om over na te denken

• Hoe reageer jij meestal als het leven totaal anders loopt dan je had gehoopt of gebeden?
• Wat betekent de waarheid dat Jezus Zich 'als borg' voor jou heeft opgeworpen voor de manier waarop je naar je eigen tekortkomingen kijkt?
• Hoe kun jij deze week in jouw gewone routines heel concreet uiting geven aan het verlangen om God te loven voor de zekerheid van het eeuwige leven?