Mattheüs 6:6-8

De preek samengevat

Als je de kans zou krijgen om Paleis Het Loo binnen te lopen en daar persoonlijk een ontmoeting te hebben met de koning, dan zou je dat je leven lang niet meer vergeten. Toch is dat precies wat we doen wanneer we bidden: we treden het hemelse paleis binnen om de Koning der koningen te ontmoeten. Maar beseffen we dat wel altijd? Hoe vaak gebeurt het niet dat we vluchtig aan tafel bidden, en we tien minuten later al niet meer weten wat we eigenlijk tegen God gezegd hebben? De Here Jezus nodigt ons in de Bergrede echter uit om dit indrukwekkende paleis elke dag opnieuw bewust binnen te gaan.

Maar wat zeg je dan tegen de God van hemel en aarde? Zelfs de beroemde kerkvader Augustinus, die als briljant spreker zijn hand niet omdraaide voor een fel debat, viel stil toen hij tot geloof kwam. Hij wist simpelweg niet hoe hij met die grote, heilige God moest praten en moest dit echt leren van gewone medegelovigen. Ook de discipelen worstelden hiermee en vroegen Jezus letterlijk om hen te leren bidden, omdat ze zagen hoe intens en prachtig Zijn eigen omgang met de Vader was.

Om goed te kunnen bidden, geeft Jezus een hele praktische opdracht: ga je binnenkamer in en sluit de deur. In de eenkamerwoningen van die tijd was dit vaak een donkere voorraadkast, de enige plek in huis waar de warmte en het lawaai van buiten niet konden binnendringen.

Dit betekent voor ons dat we bewust een plek van rust moeten opzoeken om de stemmen van de wereld even te laten verstommen. Het gebed vereist concentratie en voorbereiding. De apostel Petrus schrijft treffend dat we "de lendenen van ons verstand moeten omgorden".

Daarmee bedoelt hij dat je jouw fladderende, afleidende gedachten even moet samenbinden en parkeren. Soms helpt het om je to-do lijstje even op te schrijven voor je gaat bidden. Je ziet dit verlangen naar stilte trouwens door de hele Bijbel heen. Zo ging Izak speciaal het veld in om te bidden.

Daniël trok zich drie keer per dag terug in zijn opperzaal om niet gestoord te worden.

En Jezus Zelf zocht de eenzaamheid van een olijfgaard op in de nacht.

Wanneer we eenmaal in die rust zijn, mogen we God aanspreken met "Onze Vader". Dat is een wonderlijke combinatie van ontzagwekkende heiligheid en tegelijkertijd diepe intimiteit. We hoeven daarbij niet een eindeloze stroom woorden te gebruiken, in de hoop God te overtuigen. God verhoort ons niet omdat we lange zinnen maken of vrome woorden kiezen. De grootte van ons gebed of offer maakt voor God niet uit; of je nu koning bent en duizenden offers brengt, of zoals Jozef en Maria met twee kleine duifjes in de tempel aankomt, het luisterende oor van God blijft pure genade.

Misschien denk je: als God, onze Vader, al weet wat we nodig hebben, waarom moeten we het dan nog vertellen? Bidden is geen inlichtingendienst om God op de hoogte te brengen van jouw leven, want Hij weet werkelijk alles al! Hij wil simpelweg dat we bij Hem komen, omdat Hij van ons houdt. Zoals de kleine Westminster catechismus mooi zegt: het hoogste doel van de mens is God verheerlijken en zich voor eeuwig in Hem verheugen. Bidden is als een klein kind dat zomaar even tegen de benen van zijn vader of moeder aan komt hangen. Niet omdat het iets wil hebben, maar gewoon om even dichtbij de liefde te zijn. Dat is bidden ten top: ik ben zo graag bij U, Here.

Wanneer je dan toch je noden wilt delen, mag je dat met een gerust hart doen, net als Maria op de bruiloft in Kana. Ze dicteerde Jezus niet wat Hij moest oplossen, maar noemde simpelweg de nood in de groep: "Ze hebben geen wijn meer", in het volste vertrouwen dat Hij daar iets mee zou doen.

Soms is één woord of één zucht al meer dan genoeg. De Heilige Geest vertaalt die verzuchtingen, en Jezus Zelf zuivert als grote Voorbidder onze stuntelige gebeden om ze volmaakt bij de Vader te brengen. Als je daarna weer opstaat uit je rustmoment, mag je weten: ik ben vandaag in het paleis van de Koning geweest.

Kernpunten

• Bidden is als het binnentreden van een hemels paleis, een enorm voorrecht om de Koning der koningen telkens direct te ontmoeten.
• Het gebed vereist dat je de rumoerige stemmen van de wereld en al je afleidende gedachten even buitensluit in je eigen 'binnenkamer'.
• Omdat we via Christus bidden, mogen we de Schepper van het heelal heel intiem en persoonlijk "Vader" noemen, al blijft Hij heilig.
• Je hoeft geen lange, poëtische zinnen te gebruiken om God te overtuigen; bidden is geen manier om af te dwingen dat God doet wat jij wilt.
• Het gebed is niet bedoeld om God te informeren over jouw leven, maar is een pure uiting van de liefdevolle relatie die Hij met jou wil hebben.
• Het allermooiste bidden is simpelweg het verlangen om in Gods nabijheid te zijn, net als een kind dat rust zoekt bij een ouder.
• Jezus fungeert als onze grote Voorbidder; Hij neemt al onze gebrekkige gebeden aan en brengt ze zuiver en rein voor de troon van de Vader.

Wat kun je ermee?

• Zoek een vaste, fysieke plek in je huis (zoals een zolder, werkkamer of een fijne stoel in de hoek) die jij inricht als jouw rustige 'binnenkamer'.
• Leg schermen en telefoons ruim van tevoren weg en neem bewust even de tijd om mentaal stil te worden, in plaats van direct vanuit de drukte te gaan bidden.
• Schrijf afleidende gedachten of dingen die je de volgende dag niet mag vergeten even op een notitieblokje voor je begint, zodat je met een leeg hoofd de stilte in kunt.
• Probeer eens te bidden zonder God direct iets te vragen, maar spreek alleen uit dat je blij bent om in Zijn nabijheid te zijn.
• Als je kinderen hebt, leer hen dan van jongs af aan hoe ze hardop kunnen praten met de Here, zodat ze aan jouw voorbeeld zien hoe vertrouwd die relatie mag zijn.

Om over na te denken

• Als je vanavond je ogen sluit, besef je dan dat je op dat specifieke moment letterlijk het paleis van de hemelse Koning binnenstapt?
• Bestaan jouw gebeden voornamelijk uit een lijstje met verzoeken, of neem je ook de tijd om te genieten van Gods aanwezigheid?
• Wat is de grootste 'ruis' in jouw hoofd of huis als je wilt bidden, en hoe kun je die deur vandaag nog een beetje verder sluiten?