Daniël 6:7-29

De preek samengevat

De predikant opent de dienst door ons te herinneren aan Gods absolute almacht en grootheid. We belijden zingend dat de Here God koning is en voor eeuwig regeert over alles wat Hij gemaakt heeft.

Met diezelfde diepe dankbaarheid zingen we over onze liefde voor de Heer en de grote vreugde om in Zijn huis samen te komen.

Daarna neemt de dominee ons mee naar het enorme, uitgestrekte rijk van de Meden en de Perzen, in het gebied dat we nu kennen als Iran. Koning Darius heeft er de macht en stelt de inmiddels tachtigjarige Daniël aan als één van zijn allerhoogste bestuurders. Daniël is ontzettend wijs, volkomen eerlijk en ontzettend trouw in zijn werk. Dat wekt enorme jaloezie op bij de andere leiders, die een gemeen plan bedenken om hem in de val te laten lopen. Ze overtuigen de koning om een nieuwe wet te tekenen: dertig dagen lang mag niemand tot een god of een ander mens bidden, alleen tot de koning. Darius laat zich verblinden door trots en tekent, niet beseffend dat hij hiermee het doodvonnis van zijn beste dienaar en vriend bezegelt. De predikant leest met de gemeente het bekende en spannende verhaal voor over deze aangrijpende gebeurtenis.

Voor Daniël is de keuze echter helemaal niet zo moeilijk. Bidden, het uitstorten van je hart bij God, is voor hem net zo onmisbaar als ademhalen. Hoewel hij heel goed weet dat de straf gruwelijk is, gaat hij onverstoorbaar naar zijn bovenkamer, zet zijn raam open richting Jeruzalem en bidt drie keer per dag tot zijn God. Hij stelt zijn vertrouwen volledig op de Heer en laat zich niet intimideren. De predikant roept ons warm op: "Durf een Daniël te zijn." Durf trouw te blijven aan God, ook als je er helemaal alleen voor staat en de gevolgen groot lijken. De jaloerse vijanden betrappen Daniël natuurlijk, klikken bij de koning, en die moet met lede ogen aanzien hoe Daniël in de donkere leeuwenkuil wordt gegooid. Er rolt een grote, zware steen op de opening. Het lijkt definitief het einde.

Maar na een slapeloze en verdrietige nacht, snelt koning Darius de volgende ochtend in alle vroegte naar de kuil. Hij roept naar beneden en hoort tot zijn grote vreugde een rustige stem: God heeft een engel gestuurd om de muilen van de leeuwen stijf dicht te houden! Daniël is compleet ongedeerd gebleven en wordt aan een touw uit de kuil getrokken. Hij leeft! "Het lijkt wel Pasen," verwoordt de predikant dit prachtige bevrijdingsmoment. De koning is zo diep onder de indruk dat hij direct een brief schrijft naar alle volken in zijn rijk met de oproep om diep respect te tonen voor de levende God van Daniël, de God die redt en grootse wonderen doet.

Vanuit dit eeuwenoude verhaal trekt de predikant vervolgens een prachtige, diepe lijn naar het naderende lijden en sterven van de Here Jezus. Het verhaal van Daniël lijkt namelijk verrassend veel op dat van Hem. Beiden werden ze vals beschuldigd door jaloerse tegenstanders. Waar Daniël de letterlijke leeuwenkuil in moest, was het kruis op Golgotha voor Jezus de leeuwenkuil van de dood en van onze zonden. Maar er is één cruciaal en ontroerend verschil: Daniël ontsnapte op het nippertje aan de dood, terwijl Jezus de dood écht helemaal is ingegaan. Hij stierf en werd verscheurd door de straf voor onze fouten. Jezus is de leeuwenkuil van de dood binnengegaan, Hij heeft de vijand dáár in zijn eigen hol verslagen en is na drie dagen weer opgestaan. Hij is zelf de weg, de waarheid en het leven geworden voor ons allemaal.

Deze schitterende redding biedt ons vandaag ongelofelijk veel praktische troost. Soms zit je in je eigen leven voor je gevoel muurvast in een donkere kuil, omringd door "leeuwen en beren" in de vorm van grote zorgen, plotselinge ziekte of verlammende angsten. Op die momenten mag je zeker weten dat Jezus niet veilig op afstand is gebleven, maar náást je in die kuil is komen staan. Net zoals bij Daniël de steen van de kuil ging en het heldere ochtendlicht naar binnen stroomde, rolt Jezus de steen weg om Zijn vrede in jouw leven te laten schijnen. We mogen bovendien vol verlangen uitkijken naar de dag dat Hij terugkomt om alles compleet nieuw te maken. Dan ontstaat er een fantastische nieuwe wereld waar de wilde roofdieren en de kwetsbare lammetjes vreedzaam samen zullen leven, zonder ziekte of pijn, met de Here Jezus stralend in het middelpunt.

We sluiten de dienst af met een prachtig lied waarin we God vragen om ons in leven te houden en de kracht te geven om staande te blijven, zelfs als we omringd worden door flinke tegenspoed.

Kernpunten

• Daniël bleef trouw bidden tot God, ondanks dat een splinternieuwe wet van de koning hem dit ten strengste verbood op straffe van de dood.
• Bidden was voor Daniël geen verplichting, maar een absolute levensbehoefte; het gaf hem de enorme kracht om dapper en standvastig te blijven.
• God bewaarde Daniël in de gruwelijke leeuwenkuil door een engel te sturen, wat ertoe leidde dat zelfs koning Darius God ging prijzen.
• De redding van Daniël wijst als een prachtige richtingwijzer vooruit naar Jezus, die net als Daniël vals beschuldigd werd.
• In tegenstelling tot Daniël is Jezus de 'leeuwenkuil' van de dood daadwerkelijk binnengegaan en vrijwillig gestorven voor onze zonden.
• Jezus heeft de duivel, de zonde en de dood in hun eigen gebied verslagen en is glorieus opgestaan uit het graf.
• Als je zelf door nare omstandigheden, angsten of grote problemen in een diepe put zit, bedenk dan dat Jezus de kuil in is gegaan om naast je te staan.
• Christenen hebben het hoopvolle vooruitzicht op een compleet nieuwe wereld waar ware vrede heerst, gebrokenheid verdwijnt en Jezus centraal staat.

Wat kun je ermee?

• Maak van je gebedstijd je allerhoogste prioriteit, ook of júíst als je leven heel erg druk, onoverzichtelijk of zwaar is. Vertel God eerlijk en open over de 'leeuwen' in je leven.
• Oefen jezelf erin om 'een Daniël te zijn' in je eigen omgeving: durf rustig maar heel beslist voor je geloof uit te komen, ook als je de enige bent in je familie, op school of op je werk.
• Zit je op dit moment mentaal of fysiek in een donkere kuil? Probeer het hoopvolle licht van Pasen binnen te laten door hardop uit te spreken dat Jezus daar in het pikkedonker gewoon bij je is.
• Kijk met grote verwachting naar de toekomst en focus niet alleen op de ellende van nu. Richt je blik op de beloofde vrede waar geen tranen of beperkingen meer zullen zijn.

Om over na te denken

• Als christen-zijn vandaag opeens strafbaar zou worden, zou je dan net zo standvastig aan je gebedsmomenten vasthouden als Daniël?
• Welke actuele "leeuwen en beren" (zorgen, angsten of zonden) houden jou op dit moment misschien onnodig gevangen in de kuil?
• Hoe kun jij in een soms negatieve of afwijzende omgeving toch trouw blijven aan jezelf én de liefde van God uitstralen?