Terug naar overzicht
avondEpifanie~6 min leestijd

Jesaja 62: 1-5

ds. J.W. Verboom

De eeuwige bruiloft van het Lam

In het kort

Jezus Christus is de hemelse bruidegom die vol liefde op zoek is naar zijn bruid, de gemeente. Ambtsdragers, en eigenlijk alle vrijwilligers in de kerk, zijn als de 'ceremoniemeesters' van de bruidegom: zij hebben de prachtige taak om mensen uit te nodigen voor deze verbinding. Zodra de gemeente de liefde van Jezus beantwoordt, straalt de vreugde van de bruidegom af op zijn vrienden en wordt het feest op aarde al zichtbaar.

De preek samengevat

Deze dienst stond voor een groot deel in het teken van het afscheid en de bevestiging van nieuwe ambtsdragers. De dominee begon de preek met een heel herkenbaar en warm beeld: een bruiloft. Stel je voor dat je door een goede vriend wordt gevraagd om hem te helpen zijn bruiloft te organiseren als ceremoniemeester. Dat is natuurlijk een grote eer. Precies deze rol zien we in de Bijbel terug. In het Oude Testament belooft God al dat Hij zijn volk, ondanks alles, als een bruid zal aannemen.

Ook de profeet Jesaja spreekt over de Here die Zich over Zijn volk verblijdt zoals een jonge bruidegom zich verheugt over zijn bruid.

Jezus is die hemelse bruidegom, de kerk is Zijn bruid, en de ambtsdragers zijn de 'vrienden van de bruidegom'. Zij moeten, net als Johannes de Doper op een beroemd oud schilderij, altijd van zichzelf afwijzen en de mensen naar Jezus sturen. Zoals Johannes letterlijk zei: "Zie het Lam van God."

De preek was vervolgens opgebouwd rondom drie thema's: liefde, roeping en blijdschap. Het begint allemaal met liefde. Het werk in de kerk doe je niet simpelweg uit plichtsbesef; het is een pure vriendendienst aan Jezus. De dominee legde uit dat de Here Jezus ons Zijn goddelijke verbondsvriendschap aanbiedt en letterlijk zegt: "Ik heb u vrienden genoemd."

Dit is uiteraard geen vriendschap tussen twee gelijkwaardige partners, maar eerder zoals een kleuter van drie vol trots zegt: "Ik ben papa's vriend!" Ondanks onze eigen fouten en de hardnekkige weerstand in ons hart, nodigt Jezus ons uit in die vriendschap. Dat is de ware motor achter het werk van elke ouderling, diaken of kerkrentmeester.

Vervolgens ging het over de roeping. In de Bijbelse tijd had de vriend van de bruidegom de bijzondere taak om de bruid te werven. Ambtsdragers gaan er vandaag de dag namens Jezus op uit om de gemeente aan te sporen: "Kom, geef de bruidegom de hand, houd niets achter!" Dit is een geweldige, maar soms ook moeilijke taak. Soms lijkt het alsof harten potdicht zitten. Maar de Here belooft dat wie in de Zoon gelooft, nu al eeuwig leven heeft; de bruiloft is nu al begonnen.

Het derde punt is blijdschap. In de tijd van Johannes de Doper nam de vriend van de bruidegom afstand zodra hij de bruid bij haar man had gebracht. Als hij dan de bruidegom hoorde juichen over de schoonheid van de bruid, werd hij zelf ook intens gelukkig. Dit lezen we heel mooi in de Bijbel, waar Johannes de Doper vertelt dat zijn blijdschap volkomen is geworden nu de mensen massaal naar Jezus toegaan.

Dit is de diepste vreugde voor iedereen die in de kerk werkt: zien dat mensen getroost worden door Jezus en Hem liefkrijgen. Als dat gebeurt, mag je rustig een stap terug doen. Je eigen rol is ondergeschikt. Johannes vatte het prachtig samen: Hij moet meer worden, en ik minder.

Als we ons werk neerleggen, reizen we als onderdeel van de bruid gewoon verder naar die grote dag waarop de eeuwige bruiloft van het Lam in volle glorie gevierd zal worden.

In het tweede deel van de dienst werd dit heel concreet gemaakt. Bij de uitleg over de ambten werd verwezen naar de apostel Paulus, die schrijft over leidinggeven en de dienst van barmhartigheid in alle eenvoud.

Ook werd de gemeente herinnerd aan de Bijbelse opdracht om waakzaam te zijn en de kudde te beschermen tegen gevaren van buitenaf.

De dominee sprak warme, persoonlijke woorden tot de vertrekkende broeders: Jan die vol pastoraal medeleven een traan durfde te laten; Willem die met optimisme de jeugd diende; Edo die als jeugddiaken jongeren betrok bij praktische naastenliefde; en Maurits, de missionaire spin in het web. Zelfs notuliste Ineke werd bedankt voor haar trouwe werk. Bij de (her)bevestiging van de broeders klonken specifieke Bijbelse bemoedigingen. Zo werd Henk aangespoord om vast te houden aan het betrouwbare woord.

Bart werd herinnerd aan de barmhartigheid van de Vader.

Erik kreeg het prachtige beeld van de barmhartige Samaritaan mee.

Gert werd getroost met het beeld van God als een zachte herder.

Rob kreeg de zegen van bedachtzaamheid toegesproken.

Henk werd eraan herinnerd dat God zelf het willen en werken in ons bewerkt.

De nieuw bevestigde broeders kregen de oproep om zich te bekleden met ontferming, de jeugd te onderwijzen, en de Here met grote blijdschap te dienen.

Kernpunten

  • Jezus is de goddelijke bruidegom die vol liefde op zoek is naar zijn bruid, de gemeente.
  • Ambtsdragers (en andere vrijwilligers) zijn de 'vrienden van de bruidegom' of ceremoniemeesters die de bruiloft helpen voorbereiden.
  • Het fundament voor al het werk in de kerk is een diepe, door God gegeven vriendschapsliefde tussen Jezus en jou; niet een koud plichtsbesef.
  • De hemelse bruiloft begint niet pas na dit leven, maar is nu op aarde al gestart, dwars door onze gebrokenheid en zorgen heen.
  • Je bent niet automatisch deel van de 'bruid' door alleen op een kerkelijke ledenlijst te staan; persoonlijk geloof en overgave van je hart zijn echt noodzakelijk.
  • Ware vreugde in het kerkenwerk ontstaat wanneer je ziet dat gemeenteleden de liefde van de Here Jezus persoonlijk beantwoorden.
  • Onze eigen rol is altijd ondergeschikt: Jezus moet steeds belangrijker ('meer') worden, en wij mogen blijmoedig op de achtergrond treden ('minder' worden).

Wat kun je ermee?

  • Vraag jezelf deze week eens af: ben ik al echt deel van de bruid? Heb ik de Here Jezus mijn 'ja-woord' gegeven, zonder iets achter te houden in mijn hart?
  • Als je je inzet voor de kerk of voor anderen, doe dit dan niet puur uit gewoonte of plicht. Bedenk dat je een 'ceremoniemeester' bent voor Jezus en laat Zijn vriendschap je diepste drijfveer zijn.
  • Probeer in gesprekken met anderen wat vaker van jezelf af te wijzen en juist naar Jezus te wijzen, net als Johannes de Doper deed. Het gaat er niet om wat wij allemaal kunnen, maar om wie Hij is.
  • Bid voor de (nieuwe) ambtsdragers in je eigen gemeente; hun taak om mensen voor God te werven is prachtig, maar kost ook veel tijd, liefde en energie in een wereld die daar niet altijd op zit te wachten.

Om over na te denken

  • Wat betekent de uitspraak van Jezus "Ik heb u vrienden genoemd" voor de manier waarop jij naar God kijkt?
  • Op welke momenten in jouw leven heb je iets ervaren van die intense vreugde waar een ambtsdrager (de vriend van de bruidegom) vol van raakt?