Handelingen 5: 40-42; 2

De preek samengevat

De preek begint met het krachtige woordje 'geliefde', precies de aanspreekvorm waarmee de apostel Petrus zijn brief aan de vroege christenen startte. Dat is wezenlijk anders dan 'lieve mensen', want de nadruk ligt op hoe God naar ons kijkt, onafhankelijk van ons eigen perfecte gedrag. Zeker wanneer het leven zwaar is, het kwaad lijkt te winnen en je het gevoel hebt dat je aan je lot wordt overgelaten, is het cruciaal om te weten dat je geliefd bent vanuit de hemel. Het is namelijk de boze die je op zulke momenten in het oor wil fluisteren wat we zingen in de psalmen: waar is die God van jou dan?

Vanuit die troostende wetenschap trekt de predikant een lijn naar de lijdende kerk wereldwijd. Hij illustreert dit met een alledaags voorbeeld: toen hij onlangs de snelweg verliet, werd hij zonder moeite tegengehouden door een agent op een motor. We gehoorzamen direct en vinden dat volkomen normaal. Maar stel je voor dat er een agent bij de ingang van onze kerk zou staan die zegt: "Je mag er niet in, de overheid verbiedt dat." Wij zouden compleet verbijsterd zijn, maar voor miljoenen christenen wereldwijd is dit de rauwe realiteit. De dominee deelt het aangrijpende verhaal van een hoogopgeleide Iraniër die maandenlang in een isoleercel zat, gemarteld werd en bijna zijn geloof verloor omdat hij God daar totaal niet ervoer. Toen de rechter hem vrijliet met de spottende aanname dat hij nu wel 'genezen' was van zijn geloof, voelde de man plotseling een onverklaarbare vrijmoedigheid opborrelen om tóch te getuigen. God had hem vastgehouden, precies op het moment dat hij zelf geen kracht meer over had.

Vervolgens staat de predikant stil bij de kern van Petrus' boodschap: laat de hitte van de verdrukking je niet bevreemden. Het klinkt misschien onlogisch, want lijden wíl je toch niet? Soms haal je jezelf ellende op de hals door domme eigen keuzes, maar hier gaat het over pijn lijden terwijl je oprecht het goede doet. Mensen die door de Heilige Geest veranderd zijn, worden eerlijker, royaler en liefdevoller. Toch wekt juist dat het volgen van Jezus vaak felle weerstand op in een wereld die God eigenlijk het liefst helemaal buiten spel zet, een pijnlijke houding die al sinds het begin van de mensheid zichtbaar is.

We moeten dan ook enorm oppassen dat we de Bijbel niet te selectief lezen. We horen maar wat graag de teksten die ons persoonlijk geluk en voorspoed beloven, maar Jezus was altijd glashelder en waarschuwde zijn leerlingen dat ze zouden worden overgeleverd en gehaat omwille van Zijn naam.

Als we die realistische beloftes over lijden negeren, storten we bij de eerste de beste tegenslag in. Vervolgde christenen uit andere culturen snappen dit vaak veel beter; voor hen is tegenstand simpelweg "part of the deal". Ze zijn gekocht door de Here Jezus, dus dit hoort er gewoon bij. In de vroege kerk zagen we dat ook al gebeuren, bijvoorbeeld in de stad Antiochië, de plek waar de trouwe volgelingen van Jezus voor het eerst 'christenen' werden genoemd.

De invloed van die naam was toen al zo groot en opzienbarend, dat zelfs een hoge leider als koning Agrippa erdoor werd geraakt en toegaf dat hij bijna overtuigd was om zich zo te noemen.

Wanneer je het evangelie in de praktijk naleeft, verlies je soms letterlijk alles. De predikant noemt een Indiase voorganger die werd gekidnapt en onder dwang de eigendomspapieren van zijn nieuw gekochte kerkgrond moest afstaan aan extremisten. Doordat deze kerkelijke gemeente haar vaste gebouw kwijt was, moesten de leden noodgedwongen opsplitsen en in talloze kleine huisgemeenten samenkomen. Wonderlijk genoeg zorgde precies dat verlies voor een enorme en snelle verspreiding van het evangelie in de hele regio! Het opmerkelijke advies om je te verheugen in de beproevingen, is dan ook niet zomaar een loze kreet.

Die vreugde betekent niet dat de fysieke of mentale pijn fijn is, maar het toont aan dat God de lat voor je hoger legt, net als bij een veelbelovende atleet. Je bent op zo'n moment ongekend dicht bij Christus. Dit deden de apostelen ons al voor, toen ze na een zware afranseling de rechtbank verlieten vol blijdschap, puur omdat ze waardig geacht waren om voor de naam van de Here Jezus smaad te lijden.

Je was niet zozeer mét Christus in de gevangenis of in de problemen, je was sámen met Hem de gevangene. Dit diepe besef verdiept je geloofsleven en doet ons met een vreugdevol gejuich verlangen naar de dag dat Hij terugkomt in al Zijn heerlijkheid.

Kernpunten

• Het woord 'Geliefde' is wezenlijk: God kijkt naar ons met een onvoorwaardelijke liefde, juist als we verdrukt worden en we Zijn aanwezigheid niet altijd direct ervaren.
• Tegenstand en lijden om je geloof zijn niet vreemd of uitzonderlijk. We leven in een wereld die de heerschappij van Jezus en Zijn volgelingen in de basis niet verdraagt.
• We lezen de Bijbel vaak te selectief door vooral de positieve, bemoedigende geluksbeloftes eruit te lichten. Jezus heeft ons echter ook nadrukkelijk beloofd dat we in deze wereld verdrukt zullen worden.
• Vervolgde christenen wereldwijd zien lijden vaak als 'part of the deal'. Het is geen teken dat God hen heeft verlaten, maar het hoort simpelweg bij de keuze om Christus te volgen.
• God belooft Zijn aanwezigheid niet als een toverstaf om ons uit elke crisis of rechtszaal te houden, maar Hij is er wel bij ín de diepte en draagt ons er dwars doorheen.
• Zelfs als je God helemaal niet voelt, zoals in een isoleercel, kan Hij je toch vasthouden en onverwachte vrijmoedigheid geven wanneer het erop aankomt.
• Vreugde vinden in het lijden betekent niet dat tegenslag leuk is, maar toont de intense verbondenheid met Jezus. God legt de lat hoger voor degenen die Hij wil gebruiken voor Zijn plan.

Wat kun je ermee?

• Verdiep je deze week bewust in de verhalen van de vervolgde kerk, bijvoorbeeld via de websites van stichtingen zoals Open Doors. Het helpt om je eigen beslommeringen in perspectief te plaatsen.
• Maak van de vervolgde kerk een vast onderdeel in je persoonlijke of gezinsgebeden, zodat deze broeders en zusters niet vergeten worden in ons veilige westerse leven.
• Pas op met een eenzijdige, westerse benadering van het geloof waarbij je alleen verwacht dat God je zegent met voorspoed en succes. Leer om ook ongemak en weerstand te accepteren als onderdeel van je geestelijke reis.
• Geef niet direct toe aan kleine geestelijke weerstanden in jezelf. Als je even geen zin hebt om te bidden of als je lichte spottende opmerkingen krijgt van collega's, zie dat dan als een kleine training om te leren volharden.

Om over na te denken

• Als weerstand en lijden simpelweg 'part of the deal' is bij het volgen van Jezus, vermijd jij dan soms ongemakkelijke situaties om je geloof maar niet openlijk te hoeven verdedigen?
• Hoe reageer jij als het leven onverwacht heel moeilijk wordt: ga je direct twijfelen aan Gods goede bedoelingen, of kun je erop vertrouwen dat Hij jou als Zijn 'geliefde' nooit loslaat?
• Welke invloed heeft de zekerheid van Jezus' wederkomst op de manier waarop jij nu omgaat met onrecht of tegenslag in je dagelijks leven?