Joël 2: 28-32;

De preek samengevat

De dominee neemt ons mee naar de allereerste Pinksterdag in Jeruzalem, waar Petrus de menigte toespreekt. Er was daar flink wat verwarring; sommigen in de menigte dachten namelijk dat de leerlingen simpelweg dronken waren. Maar Petrus legt heel nuchter uit dat hier een eeuwenoude belofte van God in vervulling gaat. Wat de profeet Joël lang daarvoor al had voorspeld, gebeurde nu recht voor hun ogen: God stort Zijn Geest uit op alle mensen. Dit gebeurde niet zomaar op een willekeurig moment, maar precies op Gods perfecte tijd. Na tien dagen vol bidden en wachten in de bovenzaal, werd de belofte realiteit. Dit leert ons dat wij ook volhardend moeten blijven bidden en vol verwachting mogen uitzien naar wat God belooft, want Hij maakt Zijn woord áltijd waar.

Toch klinken er in diezelfde oude profetie ook huiveringwekkende woorden. Er is sprake van bloed, vuur en rookwalm, en van een zon die zal verduisteren. De predikant trekt hier een directe en scherpe lijn naar onze eigen tijd. Als we het nieuws aanzetten, zien we precies dat soort apocalyptische beelden: oorlogen, gebombardeerde steden, onschuldige burgers die omkomen en brandende huizen. Jezus waarschuwde ons al dat we veel zullen horen van oorlogen en geruchten van oorlogen. Toch zegt Jezus er direct bij: word niet verschrikt. Het is niet de bedoeling dat we ons door blinde angst laten verlammen. Deze heftige gebeurtenissen horen bij de "laatste dagen", maar juist in deze rumoerige tijd stroomt de beek van levend water – de Heilige Geest – met enorme kracht door de wereld om mensenlevens radicaal te veranderen.

In het midden van al die wereldwijde chaos, of misschien wel midden in jouw eigen persoonlijke puinhopen zoals ziekte, eenzaamheid, ruzie of zware financiële nood, klinkt er een ongelofelijk hoopvolle roep. De dominee vergelijkt de dreiging in de wereld met een grote bosbrand: als de wind draait, komt het gevaar ineens akelig dichtbij en beginnen de sirenes te loeien. Op zo'n moment klinkt de waarschuwing: "Haast u om uws levenswil!" Waar moet je dan schuilen als alles om je heen wankelt? Er is maar één veilige, bomvrije schuilkelder waar je werkelijk beschermd bent tegen elk gevaar, en dat is bij Jezus Christus. En het mooiste is: deze belofte geldt voor iedereen, ongeacht wie je bent of wat je achtergrond is. Paulus zei het later ook al heel duidelijk: er is geen enkel onderscheid meer, de Here is oneindig rijk voor eenieder die Hem aanroept.

Maar wat betekent dat dan in de praktijk, dat "aanroepen"? De predikant legt het heel beeldend uit. Het is niet zomaar een keertje netjes bidden voor het eten. Het is roepen vanuit je diepste nood, het is je vasthouden aan God, volhouden en Hem bijna "lastigvallen" totdat Hij antwoordt. Stel je voor dat je in het water valt en niet kunt zwemmen, of dat je vastzit op zolder terwijl beneden de woonkamer in lichterlaaie staat. Dan roep je uit alle macht om hulp. Zó dwingend en noodzakelijk is het. Bovendien roep je niet in het wilde weg, zoals iemand die verdwaald is in een oerwoud en maar wat schreeuwt in de hoop dat iemand het hoort. Nee, je roept heel gericht naar boven, naar de God van het verbond. Je mag met totaal lege handen bij Hem aankloppen en eerlijk zeggen: "Here, ik weet het niet meer, de zonde is me te zwaar, maar U heeft zélf beloofd dat U me zult redden als ik roep."

Als je dat doet, belooft de tekst dat je "zalig" zult worden. Dat klinkt misschien als een oud woord, maar het betekent heel simpelweg: je wordt overgebracht van het allergrootste kwaad (de zonde en eeuwige verlorenheid) naar het allerhoogste goed (redding, vrede en veiligheid). De Heilige Geest raapt je op uit je ellende, arresteert je als het ware in liefde, en maakt je honderd procent het eigendom van Christus. Vanaf dat moment ben je veilig geborgen. Het leven is dan voor jou Christus geworden, en zelfs het sterven is dan geen verlies meer, maar pure winst. De deur naar Gods koninkrijk staat wagenwijd open en de drempel is weggenomen. De enige reden om nu nog buiten te blijven staan, is ons eigen hardnekkige ongeloof. Roep Hem daarom aan in het heetst van de strijd, val in Zijn armen, en ontdek de absolute zekerheid dat Hij hoort en redt.

Kernpunten

• De uitstorting van de Heilige Geest met Pinksteren is de directe, krachtige vervulling van Gods oude beloften; Hij geeft Zijn Geest nu in overvloed aan alle mensen.
• Wereldwijde onrust, natuurrampen en gruwelijke oorlogen zijn geen reden voor blinde paniek, maar zijn juist tekenen van de tijd waarin Gods Geest ook machtig aan het werk is.
• Er is maar één absoluut veilige en 'bomvrije' schuilplaats voor het oordeel en de chaos van deze wereld: vluchten naar het volbrachte werk van Jezus Christus.
• De belofte van redding is immens breed en geldt voor werkelijk iedereen, ongeacht je pijnlijke verleden, je afkomst of je huidige diepe problemen.
• 'Aanroepen' is geen beleefd gebedje, maar een dringende, aanhoudende roep om redding vanuit je diepste nood, rechtstreeks gericht aan God Zelf.
• Gered of 'zalig' worden betekent dat je daadwerkelijk wordt verplaatst van het allergrootste kwaad naar het allerhoogste goed: je wordt het geliefde eigendom van Jezus.
• Gods genadedeur staat voor iedereen wagenwijd open; er is niets dat je tegenhoudt om naar binnen te gaan, behalve je eigen koppige weigering om te geloven.

Wat kun je ermee?

• Kijk met andere ogen naar het nieuws: Laat je niet meeslepen door een verlammende angst als je nare beelden van oorlog of rampen op televisie ziet. Zie het als een harde maar duidelijke aansporing dat de tijd dringt en dat God juist nú actief mensen aan het redden is.
• Geef niet op in je gebed: Ben je geneigd om te stoppen met bidden als je niet direct antwoord of rust krijgt? De dominee spoort je aan om God te blijven 'lastigvallen'. Geef niet op, val Hem lastig met Zijn eigen beloften, want Hij wil dolgraag dat je Hem vasthoudt.
• Vlucht naar de enige echte schuilplaats: Als de sirenes in jouw leven afgaan—bijvoorbeeld door plotselinge ziekte, diepe financiële nood of kapotte relaties—zoek je troost dan niet in tijdelijke afleiding, maar vlucht direct naar Jezus als je veilige burcht.
• Kom met lege handen: Denk niet dat je eerst je leven perfect op orde moet hebben of je zonden zelf moet oplossen voordat je naar God kunt gaan. Val gewoon neer met al je onmacht en claim simpelweg Zijn eigen woorden: "U heeft beloofd dat wie roept, gered wordt."

Om over na te denken

• Als de alarmbellen in jouw leven plotseling afgaan door onrust, angst of zware tegenslag, waar zoek jij dan als allereerste je dekking?
• Wat is voor jou persoonlijk nog een belemmering, of misschien een stukje weggestopt ongeloof, dat je tegenhoudt om God met compleet lege handen aan te roepen?
• Hoe kun je in een samenleving vol negativiteit en doemdenken de hoopvolle, warme boodschap van deze 'wagenwijd open deur' deze week concreet delen met een vriend of collega?