Romeinen 8:12-25

De preek samengevat

De dominee begon de preek met een hele persoonlijke en directe vraag: hoe ben je vanmorgen eigenlijk naar de kerk gekomen? Misschien kwam je vol vreugde en zong je in je hart mee met de woorden over het diepe verlangen om Gods huis binnen te gaan.

Maar het kan evengoed zijn dat je hier vanmorgen met veel schroom of een zwaar gemoed zit, met het gevoel dat je vanuit de diepte van de ellende tot God roept.

Misschien heb je je leven van de afgelopen week wel langs de meetlat van God gelegd en zag je vooral hoe vaak je de mist in bent gegaan. Je voelt je onwaardig. Toch is de kernboodschap juist voor die momenten: Jezus Christus wil jou waardig maken. Waar aardse vaders – de dominee hield het heel eerlijk dicht bij zichzelf – nog weleens fouten maken in de opvoeding, is onze hemelse Vader ronduit volmaakt. Hij maakt nooit een fout richting jou en ontvangt je, ondanks je tekortkomingen, met open armen aan Zijn tafel.

Als uitgangspunt voor de preek werd een gedeelte uit de brief aan de Romeinen genomen.

De apostel Paulus kan in deze brief soms pittige woorden gebruiken waar we misschien een beetje allergisch voor zijn geworden, zoals het woord 'verdoemenis'.

De dominee legde heel helder uit wat dit woord eigenlijk betekent: het houdt in dat je niet alleen veroordeeld bent, maar dat je feitelijk een straf hebt verdiend omdat je tegen God gezondigd hebt. Maar het adembenemende nieuws van het evangelie is nu juist dat wie bij Jezus hoort, die veroordeling ontloopt. Jezus heeft de straf al gedragen. Daardoor brengt de Heilige Geest nu een heel nieuw leven in je. Je bent geen bange slaaf meer die straf verwacht, maar je bent geadopteerd als een kind van God. En daar is, zo benadrukte de dominee, "geen discussie over mogelijk." De Geest overtuigt je in je hart en leert je dat als een wonderlijk geschenk te aanvaarden.

Tegelijkertijd plaatst Paulus daar ook een stevige waarschuwing bij: leef dan ook niet meer naar 'het vlees', oftewel laat je oude, zondige verlangens niet zomaar hun gang gaan. We hebben de verantwoordelijkheid om die verkeerde neigingen actief te stoppen en te doden.

Om te voorkomen dat dit abstract of vaag bleef, maakte de predikant dit ontzettend concreet door zonden direct te koppelen aan wat we met ons lichaam doen. Liegen? Dat doe je heel praktisch met je mond. Fraude plegen door verkeerde bedragen in te vullen? Dat doe je met je vingers. Iemand een schop verkopen omdat je hem niet mag? Dat doe je met je voeten. En verkeerde dingen begeren doe je met je ogen. God vraagt van ons om hiermee te breken en die verantwoordelijkheid te nemen, maar gelukkig zegt Hij er direct bij: "Ik geef je daarvoor de hulp van Mijn Geest."

Dat we die hemelse hulp keihard nodig hebben, werd prachtig geïllustreerd met een voorbeeld uit het Oude Testament. Denk eens aan het volk Israël tijdens hun reis door de woestijn. God was continu tastbaar aanwezig door een wolkkolom overdag en een vuurkolom in de nacht. Toch verlangden de Israëlieten telkens weer terug naar hun oude leven, naar de 'vleespotten van Egypte'. Dat is ontzettend herkenbaar voor ons. Wij bidden in de kerk ook om de leiding van de Geest en willen dichtbij God leven, maar we laten ons in het dagelijks leven net zo makkelijk weer afleiden en meesleuren door onze oude gewoontes. Gelukkig trekt de Heilige Geest ons steeds weer terug. Hij bevrijdt ons zodat we God niet hoeven te dienen vanuit krampachtige angst, maar vanuit ware vrijheid.

We zijn als gelovigen op weg naar een eeuwige toekomst in het hemelse Vaderhuis, en we mogen in het hier en nu al ervaren dat we bij Gods gezin horen. Om dat verlangen naar God prachtig inzichtelijk te maken, gebruikte de dominee een mooi voorbeeld voor de kinderen over het bakken van lekkernijen. Als er thuis cupcakes of koekjes gebakken worden, ruikt de hele keuken heerlijk. Iedereen die de keuken binnenkomt tilt direct zijn neus op: "Hey, wat ruik ik?" Zo'n reikhalzend verlangen mag er in ons hart ook zijn als we uitzien naar onze ontmoeting met de Here God en de vernieuwing van de wereld.

Omdat deze preek viel op Vaderdag, noemde de predikant het "Vaderdag met een hoofdletter V." De Heilige Geest komt naast ons staan en fluistert ons diep van binnen toe: je bent écht Gods kind. Je mag vandaag aanschuiven bij Vader aan tafel, en net als Jezus vol ontzag maar ook vol vertrouwen 'Abba, Vader' zeggen.

Kernpunten

• Hoe je ook naar de kerk komt – vol verlangen of juist vol schaamte en besef van eigen tekortkomingen – Jezus Christus wil je waardig maken om God te ontmoeten.
• God is een volmaakte Vader die, in tegenstelling tot aardse vaders, nooit fouten maakt in Zijn opvoeding, liefde en zorg voor ons.
• Wie in Christus is, hoeft niet meer bang te zijn voor een veroordeling ('verdoemenis'); Jezus heeft de straf gedragen en de Heilige Geest geeft ons levendmakende kracht.
• We hebben zelf de verantwoordelijkheid om te stoppen met concrete zonden (zoals liegen met onze mond of bedriegen met onze vingers), maar God geeft Zijn Geest om ons daarbij te helpen.
• Net als het volk Israël in de woestijn hebben wij vaak de neiging om terug te verlangen naar ons oude, zondige leven, ondanks Gods duidelijke nabijheid.
• Geloven betekent dat we niet langer leven als bange slaven, maar als geadopteerde kinderen die God liefdevol 'Abba, Vader' mogen noemen.
• De absolute zekerheid dat je een kind van God bent, hoef je niet zelf te bedenken; het is de Heilige Geest die dit getuigenis diep in je hart legt en bevestigt.

Wat kun je ermee?

• Let deze week eens extra goed op wat je fysiek met je lichaam doet. Gebruik je je mond, handen en voeten om anderen te helpen en God te eren, of geef je toe aan verkeerde impulsen? Maak de keuze om bewust het goede te doen.
• Als je je onwaardig, ellendig of schuldig voelt, verstop je dan niet voor God. Bedenk dat de uitnodiging om bij Vader aan tafel te komen juist bedoeld is voor mensen die weten dat ze het zelf niet perfect kunnen.
• Maak van je gebedsmomenten deze week een vertrouwelijk ontmoetingsmoment. Spreek God bewust aan met 'Vader' en leg je zorgen en vreugde bij Hem neer, wetende dat Hij als een volmaakte ouder naar je luistert.
• Probeer het 'reikhalzend verlangen' te cultiveren. Bouw dagelijks een klein moment van stilte in waarop je je verheugt op Gods aanwezigheid, net zoals je kunt genieten van de voorpret van iets lekkers dat gebakken wordt.

Om over na te denken

• Welke 'vleespotten van Egypte' (oude gewoontes of zondige patronen) trekken nog steeds aan jou, en hoe zou je de Heilige Geest de ruimte kunnen geven om je daarvan los te maken?
• Hoe beïnvloedt jouw ervaring met menselijke vaders of autoriteitsfiguren jouw beeld van God als hemelse Vader? Durf je erop te vertrouwen dat Hij echt volmaakt is in Zijn liefde?
• Ervaar jij in je eigen leven het getuigenis van de Heilige Geest dat je een kind van God bent, of is dat iets waar je nog vaak over twijfelt?