Jesaja 44:1-8;

De preek samengevat

De dominee begon de preek met een treffend beeld van een collega: er trekt op dit moment een kleine zondvloed over de wereld. Een vloed van onzekerheid, spanning, leegte en secularisatie. Maar precies daarom is het zo belangrijk om onze kinderen te dopen en het water van Gods genade te laten vloeien. De doop is als het olijftakje dat de duif na de zondvloed terugbracht naar de ark: een prachtig, zichtbaar teken van hoop en een nieuw begin. Dit werd heel tastbaar toen vanmiddag de kleine Flora werd gedoopt. Het water dat over haar hoofdje vloeide, was een bewijs dat God een verbond sluit en dwars door alle donkerheid heen Zijn trouw toont.

Vervolgens nam de dominee ons mee naar het oude Israël. Het volk zat vast in ballingschap in Babel, wat voor hen voelde als een enorme zondvloed en een hard oordeel over hun fouten. Alles lag in puin en hun geestelijke leven was volkomen uitgedroogd. De dominee trok dit door naar ons eigen leven: soms kun je je ook zo diep leeg, eenzaam en mentaal uitgeput voelen. Alsof de hemel van koper is en de droogte van een leven zonder God je aanvliegt. Je wilt wel geloven, maar je voelt je gewoonweg dor en droog.

Maar juist midden in die wanhopige, droge situatie klinkt de stem van God met een totaal andere toon. In het Bijbelboek Jesaja zegt God tot wel zeven keer toe: "Vrees niet."

In plaats van oordeel klinken er onverwacht woorden van genade. God zegt vol overtuiging: "Ik zal." Twee keer klinkt dat als een machtig hemels akkoord. Waar wij niets meer kunnen, neemt God het over. Hij belooft water te gieten op het dorstige en stromen op het droge. En als in het Midden-Oosten de regen valt op gortdroog land, bloeit de woestijn onweerstaanbaar open.

Deze belofte van water gaat over totale vernieuwing. Heel de schepping deelt mee in deze belofte van herstel, net zoals we zingen in de liederen over de natuur die weer tot bloei komt en de vogels die beginnen te zingen.

Ook de Psalmen juichen over de Geest die de aarde een nieuw gezicht geeft.

De apostel Paulus beschrijft dit eveneens prachtig wanneer hij het heeft over de schepping die zucht en vol verlangen wacht op verlossing.

Alles wijst vooruit naar Gods belofte om alle dingen nieuw te maken, een toekomst vol levend water en genezing.

Bovenal is dit een geweldige belofte voor Pinksteren. "Ik zal mijn geest op uw nageslacht gieten," zegt God. Dit hemelse water is de Heilige Geest die nieuw leven brengt. De werking van de Geest kan overrompelend zijn als een krachtige fontein, maar evengoed als een stille, fijne morgendauw die je ongemerkt verfrist en je zachtjes weer de schoonheid van Christus laat zien. Soms belemmeren we die Geest echter. De dominee vertelde een krachtig voorbeeld van Spurgeon over een boer met een wijngaard. Eén van de ranken droeg geen vrucht, simpelweg omdat er ooit een ijzerdraadje heel strak omheen was gespannen waardoor de levenssappen werden geblokkeerd. Dat roept de vraag op: hebben wij misschien ook zo'n strak ijzerdraadje om ons hart zitten dat Gods levende water tegenhoudt?

Toch eindigt de preek vol hoop voor de toekomst, in het bijzonder voor de kinderen en de jeugd. Al voelt het begin misschien piepklein, zoals een kwetsbaar bloempje dat opkomt tussen het gras, Gods Geest geeft het de kracht om uit te groeien tot een sterke, bloeiende wilg aan een waterstroom. Tegen de zondvloed van leegte in, schittert Gods genade. Wat van ons gevraagd wordt, is niet om het zelf te doen, maar om ons in stil vertrouwen aan Hem over te geven en te leunen op Zijn belofte: "Ik zal."

Kernpunten

• De doop functioneert in onze onzekere, harde wereld als een zichtbaar teken van hoop, vergelijkbaar met het olijftakje na de zondvloed.
• Geestelijke leegte en dorheid zijn heel herkenbaar; net als het volk Israël voelen wij ons soms uitgeput en ervaren we afstand tot God.
• Waar wij met lege handen staan, spreekt God met goddelijke overmacht Zijn redding uit door de woorden: "Ik zal."
• Gods belofte van stromend water staat voor de uitstorting van Zijn Heilige Geest met Pinksteren, die de zegen van Jezus brengt.
• De Heilige Geest werkt op verschillende manieren in ons leven: soms krachtig als een fontein, maar ook vaak stil en zacht als morgendauw.
• We moeten waken voor 'ijzerdraadjes' in ons leven — obstakels die de levenssappen van de Heilige Geest afknellen waardoor we geestelijk geen vrucht dragen.
• Zelfs een heel klein begin van geloof, opkomend als een bloempje in het gras, kan door Gods voeding uitgroeien tot een sterke boom.

Wat kun je ermee?

• Neem deze week een rustig moment om te reflecteren op 'ijzerdraadjes' in je eigen leven. Is er onvergevingsgezindheid, vastgeroeste sleur, of boosheid die de doorstroom van Gods Geest in jou blokkeert? Breng dit in gebed.
• Bid bewust voor de nieuwe generatie. Bid voor de kinderen en jongeren in je kerk of familie, dat de Heilige Geest hun harten vult en hen helpt om Jezus te volgen in een ingewikkelde wereld.
• Wees zacht voor jezelf als je je dor of leeg voelt. Je hoeft jezelf niet aan je eigen haren uit het moeras te trekken. Herinner jezelf aan Gods woorden: "Ik zal." Hij neemt het initiatief waar jouw kracht ophoudt.
• Kijk in de natuur om je heen naar de groei en bloei van de lente, en zie het als een tastbare herinnering dat Gods Geest ook jouw leven steeds weer nieuw kan en wil maken.

Om over na te denken

• Op welk gebied in jouw leven voel jij op dit moment de meeste dorheid, en hoe zou Gods "Ik zal" daar van betekenis kunnen zijn?
• Hoe merk jij de aanwezigheid van de Heilige Geest in je dagelijks leven op — herken je Hem in de stormen of juist in de zachte morgendauw?
• Hoe kun jij deze week concreet een bron van verfrissend water (bemoediging, steun) zijn voor iemand anders die door een droge periode gaat?