Genesis 2: 15-25

De preek samengevat

Dominee van Maurik begint de preek met een hele herkenbare, scherpe vraag: waarom wil je eigenlijk trouwen? Of, als je al getrouwd bent: waarom is je huwelijk goed? Als je het aan mensen vraagt, zul je meestal horen: "Omdat we van elkaar houden," "we hebben het gezellig samen," of "ik wil gelukkig zijn." Het klinkt prachtig, maar de predikant zet de boel direct op scherp: al die antwoorden zijn eigenlijk fout. Ze verraden dat we precies zo naar het huwelijk kijken als de wereld om ons heen. Om te begrijpen wat een goed huwelijk is, moeten we uitzoomen en kijken naar het doel van ons héle leven. Waarom zijn we hier? Paulus geeft in zijn brief aan de Romeinen het antwoord: om gelijkvormig te worden aan het beeld van Gods Zoon.

God heeft ons bedoeld om een afspiegeling van Hem te zijn, een gedachte die al klinkt bij de schepping.

God wil dat we doen, denken en spreken zoals Jezus deed. Zonde is dat we daarvan afwijken, waardoor ons leven lijkt op een slechte tekening. Net zoals een kind een paard probeert te tekenen, maar het meer op een hond lijkt.

Precies in dit grote doel krijgt het huwelijk een plek. Het huwelijk is niet in de eerste plaats bedacht voor ons gemak, maar het is een middel dat God gebruikt om ons te vormen. De dominee haalde een rake uitspraak aan: "Het huwelijk is eigenlijk de ander een jachtvergunning geven om alles in jou neer te schieten wat strijdt met het beeld van God." Het is bedoeld om je te veranderen, je egoïsme af te breken en je te leren dienen. De moderne gedachte dat "de klant koning is" — waarbij je stiekem verwacht dat jouw partner er is om jóuw behoeften te vervullen — is dodelijk voor een relatie. Als Jezus zo met ons was omgegaan, waren we reddeloos verloren. Maar Hij kwam juist om Zichzelf te geven, wat we prachtig terugzien in het beeld van de bruiloft van het Lam aan het einde van de Bijbel.

Dat leven van geven, en niet van nemen, is de ware roeping in het huwelijk.

Luisteren naar deze hoge roeping kan je behoorlijk aanvliegen. Misschien kijk je terug op je verkeringstijd of naar je huidige huwelijk en besef je hoe vaak je eigenbelang en oppervlakkigheid de boventoon voerden. De dominee nodigt de gemeente daarom warm uit om die hele "tas vol zonden en gebreken" mee te nemen naar het kruis. Jezus is de ultieme Bruidegom die genade biedt. Zelfs de Samaritaanse vrouw, die al vijf gestrande huwelijken achter de rug had, verlangde naar het levende water dat Hij bood.

Jezus vraagt aan jou, hoe je verleden er ook uitziet: "Wil je met Mij trouwen?" Bij Zijn kruis is altijd vergeving en een totaal nieuw begin mogelijk. Daar vind je de kracht om een God verheerlijkend huwelijk op te bouwen.

Maar hoe ga je zo'n huwelijk dan aan? God geeft in het boek Genesis een hele heldere handleiding: verlaten, hechten en één vlees worden.

Het begint met het verlaten van je vader en moeder. Dit vraagt om volwassenheid en het nemen van verantwoordelijkheid; je kunt immers geen kind in een huwelijk zetten. Je blijft je ouders eren, maar je partner wordt nu de allerbelangrijkste. De dominee verwees kort naar de eerdere preek over Jakob, bij wie dit misging omdat hij nooit echt volwassen werd onder de veilige vleugels van zijn moeder Rebekka.

Ouders hebben hierin ook de taak om hun kinderen op te voeden tot zelfstandigheid en later geen wig te drijven tussen hun getrouwde kind en diens partner.

Na het verlaten komt het 'hechten'. De predikant maakte dit concreet met een treffend voorbeeld: als je twee papieren aan elkaar lijmt en je trekt ze weer los, dan scheuren ze en hangen de rafels eraan. Daarom doet een echtscheiding, of het verlies van een partner, zo ontzettend veel pijn. Omdat die hechting zo diep gaat, waarschuwde hij stevig tegen samenwonen. Je mist dan de absolute veiligheid en bescherming van de belofte die je voor God en Zijn gemeente uitspreekt. Tot slot wordt het paar opgeroepen om 'één vlees' te worden, waarbij ze volkomen open en zonder schaamte voor elkaar kunnen staan.

Deze eenheid rust als een kruk op vier poten: geestelijk, emotioneel, sociaal én lichamelijk. Soms groeit de ene poot harder dan de andere, en vooral de geestelijke poot blijft nog weleens achter. Neem de tijd om op al deze vlakken naar elkaar toe te groeien, elkaar te vergeven en te dienen, zodat het beeld van God prachtig zichtbaar wordt in jullie leven.

Kernpunten

• Het diepste doel van het huwelijk is niet ons persoonlijke geluk, maar het weerspiegelen van de eer van God en het karakter van Jezus Christus.
• Het huwelijk functioneert als een spiegel en een middel om ons te vormen; het daagt ons uit om ons egoïsme los te laten.
• De wereldse instelling van "de klant is koning" werkt vernietigend in een relatie; een christelijk huwelijk draait om het dienen van de ander, zoals Jezus ons diende.
• Voor een goed huwelijk is volwassenheid nodig: je moet je ouders daadwerkelijk kunnen 'verlaten' en zelfstandig verantwoordelijkheid dragen.
• Je aan elkaar 'hechten' is als het lijmen van twee blaadjes papier; het creëert een verbond voor het leven, waardoor het uiteenrukken (door scheiding of dood) diepe wonden slaat.
• Omdat het huwelijk een veilig en open verbond hoort te zijn, ontraadt de predikant het samenwonen, omdat daarbij de bescherming van de levenslange belofte ontbreekt.
• Bij het kruis van Jezus is altijd ruimte voor een nieuw begin, óók als er in het verleden, in de verkeringstijd of in het huwelijk grote fouten zijn gemaakt.

Wat kun je ermee?

• Evalueer de kruk van jullie relatie: Ga samen met je partner na hoe het staat met de 'vier poten' van jullie huwelijk (geestelijk, emotioneel, sociaal en lichamelijk). Bespreek eerlijk welke poot op dit moment extra aandacht of voeding nodig heeft.
• Draai de focus om: Betrap jezelf deze week op momenten dat je in de 'klant is koning'-modus schiet en onbewust verwacht dat de ander jóuw wensen vervult. Probeer bewust de eerste stap te zetten om juist de ander te dienen.
• Laat los als ouder: Heb je volwassen of getrouwde kinderen? Wees eerlijk naar jezelf of je hen echt hebt losgelaten. Geef hun de volledige ruimte om samen hun eenheid te vormen, zonder ongevraagd je mening door te drukken of een kant te kiezen.
• Breng je pijn naar het kruis: Als je worstelt met schuldgevoel over dingen die misgingen in je verkeringstijd of je huwelijk, belijd dit dan concreet bij God. Ontvang Zijn vergeving en sta jezelf toe om met een schone lei (opnieuw) te beginnen.

Om over na te denken

• Op welke momenten of gebieden in je leven (en eventueel je huwelijk) lijk je meer op die 'slechte tekening' dan op het ware beeld van Jezus?
• Als het huwelijk betekent dat je de ander een 'jachtvergunning' geeft om in jou af te schieten wat niet op God lijkt, hoe reageer jij dan als je partner je zachtmoedig aanspreekt op je blinde vlekken?
• Hoe kunnen we als gemeente een veilige plek bieden voor broeders en zusters voor wie het huwelijk juist gepaard is gegaan met onvervulde verlangens, diepe pijn of een echtscheiding?