Lukas 20: 27-40;

De preek samengevat

Als de vrouwen op de vroege paasmorgen naar het graf gaan, zijn ze op zoek naar het dode lichaam van Jezus.

Ze willen nog één keer zorg besteden aan Iemand die ze intens hebben liefgehad. Ze zoeken naar een tastbare herinnering om zich aan vast te houden in hun rouw. Maar als ze de steen afgewenteld zien en het lichaam niet vinden, zijn ze volkomen van hun stuk gebracht en in de war. Deze verwarring is heel herkenbaar, want eigenlijk staan deze vrouwen model voor ons allemaal: wij zijn van nature allemaal zoekende mensen. Vaak lopen we in dat zoeken tegen muren aan. We zoeken naar geluk, welvaart en rust, maar raken in het leven regelmatig het spoor bijster.

De maatschappij waarin we leven heeft daar wel antwoorden op bedacht, maar die zijn dodelijk vermoeiend. Moderne stemmen vertellen ons dat we 'in onze kracht moeten staan', onszelf moeten ontplooien en alle negatieve dingen moeten loslaten om gelukkig te worden. Als het leven dan onverhoopt toch vastloopt, ben je volledig op jezelf teruggeworpen en voel je je een verliezer. Je moet het immers allemaal zelf oplossen en je eigen geluk maken. Maar precies op dat uitputtende punt klinkt de bevrijdende boodschap van Pasen: je hoeft het niet zelf te doen, want we hebben een zaligmakende God. De engelen bij het graf vragen de vrouwen: "Waarom zoekt u de levende bij de doden?" Ze hadden helemaal geen zoekers hoeven zijn als ze de woorden die Jezus eerder sprak in hun hart hadden bewaard en onthouden.

De engelen noemen Jezus hier 'de Levende'. Dat is een prachtige, krachtige naam voor de Here Jezus, maar het is eigenlijk ook een heel bekende oude naam voor God. Door het hele Oude Testament heen zien we dat God Zichzelf onderscheidt van dode afgoden door Zich 'de levende God' te noemen. Denk aan Jozua, die het volk bij de grens van Kanaän aanmoedigde door te wijzen op de levende God in hun midden.

Of denk aan de jonge David, die woedend werd omdat de reus Goliath de legers van de levende God bespotte.

Ook de profeet Jeremia noemde God expliciet de ware en levende God, een eeuwige Koning.

Jezus is dus niet slechts een overleden man van vroeger waar we warme herinneringen aan ophalen; Hij ís diezelfde levende God, in eigen persoon.

Jezus Zelf sprak hier ook al over tijdens een scherp twistgesprek met de sadduceeën, een groep die ontkende dat er een opstanding uit de doden was. Zij probeerden Hem klem te zetten met een theorie over een vrouw die door een zwagerhuwelijk met zeven broers was getrouwd, een gebruik dat we ook kennen uit het bijbelboek Ruth.

Jezus legde in dat gesprek uit dat het leven in de toekomstige wereld wezenlijk anders zal zijn en geen simpele voortzetting is van onze aardse structuren.

Bovenal verwees Hij naar Mozes bij de brandende braamstruik. God noemde Zichzelf daar de God van Abraham, Isaäk en Jakob. Dat betekent dat God geen God van doden is, maar van levenden; voor Hem leven zij allen. Hij houdt een eeuwige relatie met de Zijnen in stand. Omdat Hij een God van levenden is, kon Hij als enige de reddingslijn slaan dwars door het oordeel van de dood heen.

Het allermooiste van dit paaswonder is dat wij onszelf niet naar God toe hoeven te werken. Net zoals Jezus het Zelf al zei: de Zoon des mensen is gekomen om te zoeken en zalig te maken wat verloren is.

Wij beginnen ten diepste niet met zoeken, maar Híj is de zoekende God. Je mag dus stoppen met krampachtig proberen jezelf te redden of jezelf te manifesteren. Je hoeft alleen maar Zijn genade te accepteren en je door Hem te laten vinden. Wie dat doet, ontvangt een geheel nieuwe identiteit. Dan word je, zoals Jezus het onderwees, een kind van God ómdat je een kind van de opstanding bent. Waarom zou je nog in het donker verder zoeken? Jezus leeft, en Hij nodigt je uit om samen met Hem te leven.

Kernpunten

• Wij zijn van nature zoekende mensen, vaak wanhopig op zoek naar vastigheid, geluk, vrede en voorspoed.
• De wereld vertelt ons dat we geluk in onszelf moeten vinden en zelf in onze kracht moeten staan, wat leidt tot een uitputtende prestatiedruk.
• Tegenover deze druk staat de genade van Pasen: wij hoeven onszelf niet te redden, we hebben een zoekende en zaligmakende God.
• De vrouwen bij het graf zochten een dode herinnering, maar werden door engelen geconfronteerd met 'de Levende'.
• 'De Levende' is door de hele Bijbel heen de naam van God, die bewijst dat Hij machtiger is dan welke dode afgod of uitzichtloze situatie dan ook.
• God is geen God van doden, maar van levenden; Hij garandeert een eeuwige levensrelatie met de mensen die Hij heeft gered.
• Door te vertrouwen op de opgestane Christus worden wij 'kinderen van de opstanding' en mogen we de rust ervaren dat Zijn overwinning ons leven draagt.

Wat kun je ermee?

• Laat het "moeten" los: Je hoeft deze week even niet in je eigen kracht te staan of jezelf krampachtig te bewijzen. Erken je afhankelijkheid en gun jezelf de rust om te leunen op wat Jezus al voor jou gedaan heeft.
• Voed je met Zijn beloften: De vrouwen bij het graf raakten in verwarring omdat ze waren vergeten wat Jezus had beloofd. Neem elke dag een moment om de Bijbel te openen of een preek te luisteren, zodat Gods woorden de richting in je gedachten bepalen.
• Vervang zoeken door verwachten: Als je merkt dat je in stressvolle situaties gehaast op zoek gaat naar je eigen oplossingen, breng je gedachten dan tot rust. Leg je situatie in Gods handen en verwacht je hulp van 'de Levende'.
• Omarm je ware identiteit: Zeg het vandaag maar eens hardop: "Ik ben een kind van de opstanding." Laat die zekerheid je perspectief veranderen wanneer je door een donkere periode gaat.

Om over na te denken

• In welke situaties voel jij de zware druk om alles in het leven zelf te moeten oplossen en 'in je kracht te staan'?
• Hoe raakt het jou persoonlijk te weten dat God de Degene is die ernaar zoekt om jóu zalig te maken, voordat jij Hem überhaupt zocht?
• Wat zou er in je hart en hoofd veranderen als je echt leeft vanuit het besef dat Jezus 'de Levende' is, die ook vandaag met jou meeloopt?