Handelingen 1:4-14; Hebreeën 2:5-9

De preek samengevat

De dominee neemt ons in gedachten mee naar de Olijfberg. We staan daar vanmorgen als het ware zelf, samen met de discipelen, en kijken omhoog naar Jezus die vertrekt. Wat daarbij ontzettend opvalt, is dat de discipelen Jezus helemaal niet proberen tegen te houden. Ze klampen zich niet aan Hem vast om Hem te smeken hier op aarde te blijven. Waarom niet? Omdat ze een krachtige belofte hadden gekregen: ze zouden niet alleen achterblijven, maar de Heilige Geest ontvangen. Bovendien begrepen ze dat het werk dat Jezus in de hemel ging doen nóg heerlijker en belangrijker was dan wat Hij op aarde deed. Terwijl Hij opstijgt, zien we Zijn handen. Hij vertrekt al zegenend, met de gaten in Zijn handen die de discipelen voor altijd herinneren aan Zijn volbrachte werk.

Toch kregen de discipelen een pittige opdracht mee toen Jezus vertrok: ze moesten Zijn getuigen zijn, van Jeruzalem tot aan het uiterste van de aarde. Dat is een zware taak. Hoe houd je het geloof vast en hoe deel je dat uit als je Meester ver weg lijkt te zijn? De dominee wijst ons daarvoor op de apostel Johannes, die gevangen zat op het eiland Patmos. Voor Johannes en de vroege christenen was geloven een enorme strijd; de verleiding was groot om de moed te verliezen. Maar dan krijgt Johannes een geweldig visioen om de gemeente te troosten.

In dat visioen wandelt Jezus tussen de kandelaren, een symbool voor Zijn kerk. Hij is daar niet meer de kwetsbare, zachtaardige man uit Galilea, maar de oppermachtige Koning die de dood overwonnen heeft. Hij bestuurt en regeert Zijn kerk vanuit de hemel. Het is de troost dat de kerk niet draait om mensen, maar een eigen machtige Koning heeft.

Tijdens de hemelvaart schuift er een wolk voor Jezus, waardoor Hij uit het zicht verdwijnt. Dat was geen toevallige weersomstandigheid. In de Bijbel is een wolk vrijwel altijd het bewijs van de aanwezigheid van God, die Zich tegelijkertijd ook verbergt. Denk aan de wolk in de tempel bij Salomo, de uitspraak in het boek Job dat de wolken Zijn schuilplaats zijn, of de wolk die klonk bij de verheerlijking op de berg.

Deze wolk bij de hemelvaart laat zien dat God de Vader Zijn Zoon op grootse wijze in de hemel onthaalde.

Wij horen daar als gelovigen nu al bij. We zijn onlosmakelijk met Christus verbonden. De apostel Paulus zegt zelfs dat wij nu al met Hem in de hemelse gewesten zijn gezet.

Natuurlijk staan we nog met één, vaak loodzwaar, been in deze wereld. We rommelen nog heel vaak met ons hoofd in de aardse puinhoop en zien de gebrokenheid om ons heen. Het is precies zoals de Hebreeënbrief het eerlijk omschrijft: we zien nu nog helemaal niet dat alle dingen aan God onderworpen zijn.

De dominee vergelijkt dit heel mooi met een prille zwangerschap. Je hebt een positieve test, je weet dat er nieuw leven is, maar je ziet er aan de buitenkant nog helemaal niets van. Zo is het ook met het koningschap van Jezus. Je ziet het vaak niet, maar het ís er wel. Daarom gaat de bijbeltekst direct verder met de verlossende woorden: wij zien Jezus, met heerlijkheid en eer gekroond.

We moeten in ons leven niet blijven staren naar alle ellende en zorgen, maar we moeten leren om omhoog te kijken. En we hoeven dat gelukkig niet alleen te doen. Als gemeenteleden mogen we elkaar figuurlijk bij de kin pakken, het hoofd zachtjes omhoog tillen en tegen elkaar zeggen: "Kijk, wíj zien Jezus!"

Kernpunten

• De discipelen konden Jezus laten gaan omdat ze vertrouwden op Zijn belofte van de Heilige Geest; Hij liet hen niet als wezen achter.
• Jezus is vanuit de hemel continu voor ons aan het bidden en pleiten.
• De Here Jezus regeert als een machtige Koning over Zijn kerk; Hij wandelt onzichtbaar, maar machtig tussen ons in.
• De wolk bij de hemelvaart is een heilig teken: het laat de intieme aanwezigheid van God de Vader zien die Zijn Zoon verheerlijkt.
• Wie gelooft, deelt nu al in het hemelse leven van Jezus, al sta je nog met beide benen in een gebroken wereld.
• Zelfs als je weinig van Gods leiding in de wereld merkt (net zoals je een prille zwangerschap niet meteen ziet), is Zijn overwinning een vaststaand feit.
• Geloven is actief de keuze maken om niet in de aardse zorgen te blijven hangen, maar omhoog te kijken naar de gekroonde Jezus.

Wat kun je ermee?

• Oefen de kunst van het omhoog kijken: Merk je dat je wordt opgeslokt door stress, nieuwsberichten of dagelijkse zorgen? Doorbreek dit door letterlijk of figuurlijk even naar boven te kijken en te onthouden wie de controle heeft.
• Leun niet op eigen kracht: Getuige zijn van Jezus in jouw omgeving hoef je niet op eigen houtje te doen; vertrouw op de beloofde kracht van de Heilige Geest in je dagelijks leven.
• Help een ander de blik te richten: Ken je iemand die door problemen erg naar beneden kijkt? Wees de vriend of medegelovige die de ander liefdevol 'bij de kin pakt' en helpt om Jezus weer in het vizier te krijgen.
• Laat de gemeente een oefenplek zijn: Gebruik de wekelijkse kerkdiensten om samen, als één lichaam, je los te maken van horizontale zorgen en je gezamenlijk op de hemel te richten.

Om over na te denken

• Welke dagelijkse zorgen trekken jouw blik op dit moment het meest naar beneden, en hoe kun je die concreet aan de Here overgeven?
• Hoe verandert jouw kijk op de kerk en haar uitdagingen als je beseft dat Christus er als machtige overwinnaar tussen wandelt?
• Voel jij de verbondenheid met de hemel al, of ben je in je eigen leven nog te veel aan het 'ploeteren' op eigen kracht?